مفهوم استارت آپ در حوزه حمل و نقل

با رو آمدن پدیده‌ای به نام استارتاپ‌ها، مدل‌های اقتصادی و فعالیت بازار سنتی در بسیاری حیطه‌ها دچار تغییراتی شد که در آغاز نمی‌شد به موفقیت آنها چندان امیدوار بود اما گذر زمان و مدیریت خلاقانه این کسب‌وکارها ثابت کرد که آینده تجارت در دستان همین شرکت‌هاست. عده‌ای از تجار قدیم معتقدند که شاید دنیای نرم افزار در حال خوردن اقتصاد جهان باشد، اما برخی صنایع جایی در دنیای نرم افزار ندارند اما به قول رییس کمپانی دانمارکی Maersk که در یکی از همایش‌های مدیریتی خود گفت:«هرچیزی که بتواند دیجیتالی شود، دیجیتالی می شود». در واقع باید بدانیم اینترنتی شدن بسیاری از تجارت‌ها برکسی پوشیده‌ نیست و نمی‌توان جلوی آن را گرفت.

ورود استارتاپ‌ها به ایران برخلاف سایر تکنولوژی‌ها که بسیار دیر به ایران می‌رسند، چندان با وقفه همراه نبود و افراد موفق دنیا‌دیده به سرعت طرح‌ها و ایده‌های خود را در کشور به اجرا گذاشتند. ایده‌هایی که برخی از آنها با سنگ‌تراشی و مخالفت بازار سنتی و یا بخش دولتی همراه شده ولی کماکان در بازار تجارت نقش بسزایی را ایفا می‌کنند.

حمل و نقل اینترنتی و سامانه‌های هوشمند این حوزه جزو ملموس‌ترین استارتاپ‌ها در بین آحاد جامعه هستند که موفقیتی مضاعف نسبت به برخی استارتاپ‌ها داشته و در قالب‌های گوناگون توسط تیم‌های بزرگ و کوچک احداث شده اما تنها تعداد معدودی از آنها به موفقیت دست یافته‌اند. از نظر کارشناسان اشباع این گونه استارتا‍پ‌ها یکی از دلایل عدم موفقیت موارد جدید فعال در حوزه حمل و نقل مسافر به صورت اینترنتی است و کمتر کسی به تحولی اساسی در چنین سامانه‌هایی فکر می‌کند.

حمل و نقل بار (لجستیک)، نه خرده‌باری که توسط پیک‌های موتوری آنلاین جابه‌جا می‌شود، از دیرباز در اقتصاد ملی و بین المللی کشورها از اهمیت خاصی برخوردار بوده است با این حال این بخش مهم با چالش هایی از قبیل عدم یکپارچگی، شفافیت، نظارت و ناکارآمدی بر کالاها مواجه است. شرکت‌های بزرگ سال‌هاست از این مشکلات رنج می‌برند و به نوعی اسیر سیستم نه چندان کارآمد حمل و نقل شرکت‌های سنتی شده و به ناچار در نظام کاری آنها می‌چرخند.

با توجه به رقابتی شدن بازار در سال‌های اخیر حوزه لجستیک نیز خارج از این رقابت نبوده و در ابعاد بین‌المللی شاهد تحولات شگرفی بوده است. کم کم با تحولات بازار نیاز به ارتقای کیفیت خدمات، جهانی‌سازی و توسعه فناوری اطلاعات باعث شکل‌گیری استارتاپ‌هایی شد که به دنبال حذف واسطه ها، تسهیل فرایند سفارش و ایجاد ارتباط مستقیم بین مشتری و موسسه های ترابری شدند.

البته تقریباً نیمی از تلاش های صنعت حمل و نقل کالا برای مدرنیزه شدن از سال ۱۹۹۸، با شکست همراه بوده و مشکل اینجا بود که کمپانی ها نمی دانستند علاوه بر تغییر تکنولوژی، باید رویه تجاری خود را نیز تغییر دهند. اما حالا دوره و زمانه متفاوتی است و فعالان این حوزه، راهکارهای دیجیتالی تازه ای برای بقا در این بازار به شدت رقابتی یافته اند. تغییرات به حدی جامع و کامل بوده که غول‌های سرمایه گذاران سیلیکون ولی، روی موفقیت روز افزورن این موضوع شرط بسته اند و معتقدند که استارتاپ ها، قادر به حل مشکل صنعت حمل و نقل خواهند بود.

سازمان ملل متحد تخمین می زند که حداقل ۹۰ درصد از اجناس فیزیکی، پیش از رسیدن به مقصدشان سفری در کانتینر را پشت سر می گذارند. تا همین اواخر، موسسات ترابری، بخش اعظمی از تجارت خود را به همان شکلی مدیریت می کردند که برای چند دهه مدیریت کرده بودند: با استفاده از اسپردشیت، ایمیل و تماس های تلفنی.

اما همانطور که گفته شد آن روزها دیگر به پایان رسیده و تنها در طول سال ۲۰۱۶ میلادی، سرمایه گذاران از بیش از ۲۴۵ استارتاپ فعال در حوزه ترابری بار و مدیریت زنجیره تامین حمایت مالی کردند؛ گزارش ها نیز نشان می دهد که میزان این حمایت مالی، برابر با رقم رکوردشکن ۴ میلیارد دلار بوده است. بنابر آمارهای وب سایت AngelList، هم اکنون ۴۲۰ استارتاپ ترابری در سراسر جهان وجود دارد که البته تمام آنها فعالیت بین المللی ندارند و صدها شرکت دیگر هم در زمینه های لجیستیک (مدیریت جریان کالا، اطلاعات یا هر منابع دیگری) و مدیریت زنجیره تامین فعالیت دارند.

گرچه مدیریت سنتی کالا به سرعت در حال سرسپاری به انبارهای رباتیک، کامیون های خودران و سرویس های آنی مانند اوبر، DoorDash و آمازون پرایم هستند، جهان نه چندان دل فریب حمل و نقل بین المللی، همچنان مانند کلافی سردرگم باقی مانده است. تبادلات مالی و روند ترابرد یک کالا، می تواند ۲۸ مرحله گوناگون داشته باشد و بسیاری از این تعاملات، همچنان از طریق ایمیل، تلفن و درون دادهای دستی انجام می شوند و کاغذبازی های فراوانی دارند. اما استارتاپ ها مشغول شناسایی فرصت ها هستند.

اگر حق با این استارتاپ ها باشد، میزان مبادلات بین المللی به شکل چشمگیر افزایش خواهد یافت. کانتینرها، به نوبه خود مثال جالبی هستند. این جعبه های فلزی استاندارد، هزینه های ارسال را کاهش دادند و باعث افزایش ۷۰۰ درصدی مبادلات بین المللی طی ۲۰ سال اخیر شده اند. کانتینرها در عرض چند دهه، سبب شدند تا تعداد محصولات جدیدی که وارد کشورهایی مانند آمریکا می شوند، تا ۴ برابر افزایش پیدا کند.

از طرف دیگر، تولیدکنندگانی که تنها مزیت شان نسبت به رقبا، نزدیکی به بنادر بود، تجارت خود را در معرض خطر دیدند. به عنوان مثال مالزی به ناگاه می تواند به رقیبی جدی برای نیویورک تبدیل شود. تا پایان قرن بیستم، بازارهای خالص محلی، پدیده ای نادر بودند.

نرم افزارها و استارتاپ‌های تازه هم به همین شکل قادر به افزایش بهره وری و کاهش تاخیر در صنعتی هستند که هر سال، کانتینرهایی به ارزش ۱۸۰ میلیون دلار به سراسر جهان می فرستد.

1 پاسخ به “مفهوم استارت آپ در حوزه حمل و نقل”

پاسخ دادن به محمدعلی کرمی لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *