بارنامه الکترونیکی

بارنامه الکترونیکی؛ از رویا تا واقعیت

 

دیوار کوتاه حمل و نقل همیشه آماج کم لطفی‌های مختلف بوده و هست. گاها نیز راهکاریی برای برداشتن سنگ‌های قرار گرفته بر سر راه سیستم و کامیون‌داران ارایه می‌شود که اگر در مسیر اجرایی به بوته فراموشی سپرده نشود باید حسابی چکش کاری شود تا باعث ایجاد ارزش افزوده برای کامیون‌داران شود.

یکی از جدیدترین راهکارهایی که این روزها خبرهایش یه گوش می‌رسد، جایگزین شدن بارنامه‌های الکترونیکی به جای بارنامه‌های کاغذی است.

سوالی که در اول راه مطرح می‌شود این است که راننده چطور به سند الکترونیکی اعتماد کند وقتی با وجود سندی عینی و کاغذی به اسم بارنامه در دستش،‌ همچنان با مشکلاتی مثل عدم پرداخت یا پرداخت‌های مدت دار مواجه است؟ سند الکترونیکی چه ضمانتی برای پرداخت حق الزحمه راننده ارایه می‌دهد.

با رعایت چند نکته مهم و اساسی توسط متقاضیان حمل و نقل و بعد از آن شرکت‌های حمل و نقل می‌توان امیدوار بود که حذف بارنامه‌های کاغذی و تبدیل آن‌ها به بارنامه‌های الکترونیکی نه تنها موجب ضرر و زیان برای کامیون‌داران و شرکت‌های حمل‌ و نقل نشود، ‌بلکه ارزش‌ افزوده نیز ایجاد بکند.

در ابتدا به نکاتی می‌پردازیم که متقاضیان خدمات حمل باید در این روند رعایت بکنند :

۱- سفارش حمل توسط متقاضی ثبت شود (این ثبت سفارش باید شامل مواردی از جمله مبدأ، مقصد، مسیر حمل، ابعاد، وزن، ارزش محموله ارسالی، کلاس بارگیر، اجازه‌ نامه گمرک و پلیس، علوم پزشکی، دامپزشکی، قرنطینه و… باشد)

۲- نرخ و کرایه حمل توسط متقاضی تعیین و پیشنهاد شود.

۳-متقاضیان حمل باید با توجه به نوع کالایی که حمل می‌شود، مسئولیت حمل و رتبه شرکت، شرکت حمل‌ و نقل مورد نظر را انتخاب کنند.

پس از رعایت نکات بالا توسط متقاضیان نوبت به مسئولیت شرکت‌های حمل‌ و نقل می‌رسد:

۱- یکی از بهترین و مطمین ترین راه در راستای الکترونیکی شدن بارنامه ها،‌ انتخاب بازارگاه های الکترونیکی حمل و نقل کالا و سفارش حمل از این طریق است.

۲- واگذاری مسولیت مدیریت حمل و نقل، به بازارگاه های اینترنتی.

۳- کنترل اطلاعات وارده شده در سیستم توسط سرویس‌‌های اداره ثبت، سازمان راهداری، اداره پست، گمرک و پلیس. که این اطلاعات مربوط به شرکت‌های حمل، صاحبان کالا، فرستندگان، گیرندگان، کامیون‌ها و راننده‌هاست.

۴-ارائه خدمات آنلاین توسط سیستم ثبت سفارش حمل و نقل کالا به تمام ارگان‌های محل بارگیری و تخلیه بار.

۵- امکان کنترل، رصد و مکان‌یابی لحظه‌ به لحظه کامیون و بار به وسیله سامانه سپهتن و در راستای کمک رسانی به  پلیس، سازمان حمل، گمرک، صاحبان کالا و کامیون‌داران.

۶-  تمام اطلاعات موجود در بارنامه، مسیر حمل، سپهتن و… دربارکد TC مربوط به بارنامه ثبت شده و در راستای تخصیص سوخت، به شرکت ملی پخش فرآورده‌‌های نفتی ارایه شود.

۷-بنابر اطلاعات وارد شده توسط فرستنده و ضمن کنترل آنلاین آدرس، کالا به مقصد مورد نظر تحویل داده شود.

۸-وصول کالا به صورت آنلاین اعلام و تایید شود.

 

در صورت رعایت نکات و پیشنهادهای ذکر شده، می‌توان امید به چشم اندازی روشن پیش روی سیستم حمل و نقل کشور و در راستای منافع رانندگان داشت.

علیرغم همه موانع موجود بر سر حذف بارنامه کاغذی، بازارگاه‌های اینترنی حمل و نقل کالا مانند ترابرنت می‌توانند گام بزرگی در مسیر هوشمندسازی حمل و نقل و استفاده از بارنامه الکترونیکی بردارند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *